گزارش نشست گفت و گوی میان هگل و فیلسوفان مسلمان
گفت و گو میان هگل و فیلسوفان مسلمان عنوان نشستی است که از طرف کمیته روش شناسی علوم انسانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و مجمع عالی حکمت اسلامی در قم برگزار شد.

پنجشنبه 22 آذر ماه 1397، نشستی از طرف کمیته روش شناسی علوم انسانی شورای بررسی متون با محوریت «گفت وگو میان فلسفه اسلامی و فلسفه غرب» با همکاری مجمع عالی حکمت اسلامی در قم برگزار گردید.
در این نشست که با استقبال بسیار زیادی از سوی مخاطبان روبرو شد، علاوه بر دکتر طالب زاده، مولف کتاب «گفت و گویی میان هگل و فیلسوفان اسلامی»، آقایان دکتر سید محمدرضا حسینی بهشتی، دکتر حمید پارسانیا، استاد سید یدالله یزدان پناه، استاد عسکری سلیمانی امیری و دکتر مجید احسن نیز حضور داشتند.
بنا به گفته خانم دکتر شمس الملوک مصطفوی، دبیر علمی نشست، این قبیل هم اندیشی ها، علاوه بر فرهنگ سازی جهت ایجاد همدلی و گفت و گو،  مصداق بارز و عملی گفت و گو میان حوزه و دانشگاه نیز است. کما این که تعامل علمی، جدی و در عین حال دوستانه­ شرکت کنندگان، صدق این گفته را عملا معلوم می دارد.



نسبت میان اخلاق مداری و انفتاح باب گفت و گو

شمس الملوک مصطفوی
دبیر علمی نشست «گفت و گوی میان هگل و فیلسوفان مسلمان»

 
نشست روز پنجشنبه، با عنوان گفت و گو میان هگل و فیلسوفان مسلمان، که از طرف کمیته روش شناسی علوم انسانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و مجمع عالی حکمت اسلامی در قم برگزار شد، آغاز مبارکی بود برای بسط و نشر و نهادینه کردن فرهنگ گفت و گو.
بی شک در آغاز راه پر مخاطره و دشوار این کار نو و  بدیع،  کاستی هایی وجود داشت؛ اما امر مهم، آغاز  گفت وگو در باب مسائل مهم عالم امروز ما، در قالب گفت و گو و مواجهه میان دو جهان اندیشه بود.

 
در این راستا، وظیفه ای بر دوش همه کسانی قرار دارد که دغدغه  مسائلی از قبیل ایجاد  همگرایی و ترویج فرهنگ گفت و گو و تعامل سازنده میان اندیشمندان این مرز و بوم را در اندیشه خود دارند و آن عمل به گونه ای است که بر غنای برنامه هایی از این دست، بیفزاید و نیز موجب انسداد باب گفت و گو نشود.
بر خود فرض می دانم که در راستای این مهم و جهت رفع بعضی شبهات ناشی از یادداشت یکی از دوستان حاضر در  جلسه پنجشنبه، که متاسفانه با ادبیاتی مغایر روح گفت و گو و روا داری، حملاتی را متوجه استاد گرانقدر جناب حجت الاسلام و المسلمین دکتر پارسانیا کرده بودند ، نکاتی را عرض کنم:

۱- همان طور که این دوست عزیز خودشان اشاره کرده بودند، تشکیل این جلسه با حضور اندیشمندان سرشناسی از حوزه و دانشگاه اتفاق نادری است که باید به فال نیک گرفته شود. خصوصا این که حاضران در نشست، با گشودگی به جانب یکدیگر و رعایت ادب و احترام متقابل، مباحث سنگین مطرح شده را پیش بردند و ضمن غنا بخشیدن به گفت و گو، تسلط خود را بر مبانی فلسفه اسلامی و غربی، که پیش شرط  انجام و ثمر بخشی چنین گفت و گویی بود، نشان دادند.  لذا  می باید همه کسانی که قائل به فرهنگ سازی در بستر گفت و گو هستند، برای استمرار این حرکت علمی، همه جوره بکوشند و از هیچ حمایت عملی و نظری، دریغ نورزند.

۲- قرار بود این جلسه در تهران برگزار شود ولی به پیشنهاد جناب دکتر پارسانیا، و بنا به جهات علمی و عملی، در مجمع عالی حکمت اسلامی برگزار شد و دست اندرکاران مجمع، به نحو تام و تمامی جهت برگزاری هر چه مطلوب تر این هم اندیشی تلاش کردند که حقیقتا در خور تقدیر و تشکر است. همان گونه که دکتر طالب زاده فرمودند، انگیزه نوشتن کتاب ایشان پیشنهاد دکتر پارسانیا بوده است. کما این که برگزاری این نشست نیز مدیون گفت و گوی اینجانب با ایشان بود که فرموده بودند ملاحظاتی در باب موضوعات مطرح شده در کتاب دارند و وقتی خدمت دکتر طالب زاده و دکتر بهشتی عرض کردم و پیشنهاد گفت و گو در باب این ملاحظات را دادم، محبت کردند و پذیرفتند با این هدف که از این رهگذر، امر مهم گفت و گو میان سنت اسلامی و غرب مفتوح شود‌.

۳- دانش، سعه صدر و تواضع و فروتنی شرکت کنندگان در نشست، که هر یک در جایگاه خود شأن علمی کم نظیر و قدر و منزلت والایی دارند، بر هیچکس پوشیده نیست. لذا در نوشتاری که داعیه نقد دارد، استفاده از تعبیرهای ناروا و دور از انصاف علمی و اخلاقی، زیبنده نیست و با روح نقد علمی ناسازگار است.

4- بدون تردید این هم اندیشی، فاقد اشکالات صوری و ساختاری نبود و لکن پرواضح است که هر اقدام اساسی و سرنوشت سازی، در گام­ های نخستین با نواقصی رو به رو خواهد بود که تذکرات بجا، دقیق و مصلحانه، می تواند به اصلاح آنها و ارتقاء سطح علمی و عملی آن یاری رساند.

۵- و نکته پایانی این که صبوری، حوصله، آرامش و اخلاق مداری مخاطبان و رعایت شأن اساتید معظم شرکت کننده در این  هم اندیشی، که بدون حضور آنها امکان برگزاری این گونه نشست­ها، مقدور نمی­باشد، شرط ضروری ادامه روند گفت و گوست.
 بکوشیم از ایجاد فضای هیجانی رسانه­ ای، که زمینه ساز انسداد باب گفت و گوی جدی و تاثیرگذار و فرهنگ ساز میان اساتید حوزه و دانشگاه است، پرهیز کنیم و به جای نقد افراد، اندیشه­ ها را به نحو عالمانه و اندیش ورزانه مورد توجه و تامل و نقادی قرار دهیم. خداوند ما را در ادامه مسیر پر مخاطره پیش رو از الطاف و یاری بی پایانش بهره مند فرماید.





 
1397/10/1


نام و نام خانوادگی :
ایمیل :
* متن کامنت :
 

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
تعداد بازدید : 279
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )